کدینگ استاندارد حسابداری

//کدینگ استاندارد حسابداری

کدینگ استاندارد حسابداری

کدینگ استاندارد حسابداری

کدینگ استاندارد حسابداری

از آنجایی که کامپیوترها زبان عدد را درک می کنند و از درک حروف عاجز هستند

بنابراین برای ورود اطلاعات حسابداری و نرم افزاری هم می

بایستی از اعداد برای معرفی سرفصل ها استفاده نماییم.بنابراین جزء لاینفک همه

ی نرم افزارهای حسابداری کدینگ آنها می باشد.و برای کدینگ

در حسابداری می بایستی که اصولی را رعایت نماییم .که در زیر مختصری به این

موضوع پرداخته می شود.

تعریف کدینگ حسابداری: مجموعه ارقامی که معرف سرفصل های حسابداری در

نرم افزارهای مالی می باشند را کدینگ حسابداری می گویند.

روش کدینگ حسابداری:کدینگ حسابداری براساس گروه های حسابها تعریف و معرفی

می شوند که این گروه ها شامل کدینگ دارائی های جاری، کدینگ دارائی های ثابت،

کدینگ دارائی های نامشهود، کدینگ بدهی های جاری، کدینگ بدهی های بلند مدت

، کدینگ حقوق صاحبان سهام،کدینگ درآمد، کدینگ قیمت تمام شده، کدینگ سایر

حسابها و مقصود از سایر حسابها این است که کاربر هر حساب دیگری مانند حسابهای

انتظامی و امثال آن را بتواند از کدینگ استفاده نماید.در واقع هرعدد یا هر رقمی در نرم

افزارهای مالی در بحث سرفصل های حسابداری معرف یکی از حسابها می باشند که ما با طبقه بندی این حسابها و قرار دادن اعدادی برای معرفی آن ها، نسبت به استفاده کاربر از نرم افزار مالی اقدام نموده و براساس این کدها ثبت های حسابداری و متعاقباً گزارشات حسابداری استخراج می گردد.

نحوه کدینگ حسابداری: برای اینکه بتوانیم کدینگ حسابداری را پایه ریزی و تعریف نماییم می بایستی که نکات زیر را در نظر داشته باشیم .

الف)استفاده از اعداد ۱ تا ۱۰ : در بحث کدینگ حسابداری اعداد مورد استفاده ۱ تا ۱۰ می باشد که براساس تعریف کاربر و رعایت اصول کدینگ استاندارد حسابداری، اعداد مورد استفاده قرار می گیرند به نحوی که بتواند کاربر یا حسابداران دیگری هم براساس کدهای تعریف شده نسبت به ادامه کدینگ و یا تعریف کد اقدام نمایند.در بعضی از شرکتها و مؤسسات به دلیل عدم وجود کدینگ استاندارد حسابداری ، کاربران بعدی دچار مشکلات عدیده ای خواهند شد به نحوی که اگر کاربر اول کدینگ حسابداری مناسب را برای نرم افزار حسابداری تعریف ننماید وبه نحوی کدینگ حسابداری بهم ریخته و هرج ومرج باشد کاربر بعدی یا حسابدار بعدی که در ادامه کار حسابدار اول از نرم افزار حسابداری استفاده می نماید هم دچار مشکل خواهد شد بنابراین اعداد ۱ تا ۱۰ بهترین حالت برای شروع کدینگ حسابداری می باشد .

ب)-تعداد کدینگ یا تعداد ارقام براساس سرفصل های موردنیاز حسابداری باشد: منظور از تعداد ارقام به این شکل است که ما برای هر سرفصلی می بایستی که ارقام مشخصی را تعریف نماییم به عنوان مثال حسابهای کل بیش از ۱۰ مورد می باشند پس ما بایستی از اعدادی که استفاده می کنیم به صورت سه رقمی باشد مثلا دارائی جاری با عدد ۱۰۰ که این عدد ۱۰۰ نشان دهنده این است که ما ۱۰۰ حساب کل در دارائی جاری می توانیم تعریف کنیم یا دارائی ثابت مثل اموال و اثاثه با کدینگ ۲۰۰ به این معنی است که ما ۲۰۰حساب اثاثه می توانیم در این حساب تعریف نماییم .چرا که اگر ما ارقام حساب کل را در دو رقم خلاصه نماییم ممکن است در آینده حسابهای کل دیگری هم اضافه بشود و با این تعریف ما جلوی تعریف اضافه را گرفته باشیم بنابراین بایستی که حسابها به نحوی باشد که بتوانیم هر زمانی به آن حساب ، حساب دیگری هم اضافه نماییم.همچنین در ادامه برای حسابهای معین با توجه به زیاد بودن حسابهای معین ، این حساب را نیز می توانیم در سه رقم تعریف نماییم . که بعنوان مثال تا ۹۹۹ حساب معین در یک سرفصل کل داشته باشیم.در ادامه سرفصلهای تفصیلی هم که کدینگ استاندارد حسابداری را نیاز دارند را می توان تا چهار رقم اضافه نمود به این معنی که با توجه به زیاد بودن حسابهای تفصیلی و باز بودن دست کاربر در تعریف و اضافه نمودن حساب تفصیلی تا ۱۰٫۰۰۰ حساب تفصیلی بابت هر حساب معین قابلیت تعریف داشته باشد .

نکته مهم در کدینگ حسابداری این است که کاربر این موضوع را در نظر داشته باشد که هر کدینگی که در سیستم نرم افزار تعریف می شود به صورت مادام العمر در نرم افزار باقی خواهد ماند حتی با بسته شدن آن حساب جایگاه آن در سیستم تغییری نخواهد یافت بنابراین بایستی طوری برنامه ریزی و کدینگ را انجام داد که هیچگاه با محدودیت تعریف سرفصل اضافه روبرونباشیم.

ج)-کدهای معین و تفصیلی شبیه به هم می باشند منظور این است که ما فقط در حسابهای کل و کدینگ حسابداری حسابهای کل ، محدودیت داریم و بایستی که کدهای مستقلی تعریف کرد اما در حساب های معین وتفصیلی سایر سرفصل ها، مانند یکدیگر عمل می کنیم. مثال حساب بانک ها با کد ۱۰۰ ومعین بانک ملی ۰۰۱ ،معین بانک تجارت ۰۰۲ و معین بانک سپه ۰۰۳ حال به حساب اثاثه رجوع می کنیم . حساب اثاثه با کدینگ ۲۰۰ است و برای معین آن می توان گفت ۲۰۰ که حساب کل می باشد و ۰۰۱ حساب میز و صندلی ، ۰۰۲ حساب پرینتر ، ۰۰۳ حساب معین کامپیوتر . به همین شکل همه حسابها معین و تفصیلی شان قابل تکرار است و با توجه به اینکه حساب کل هر یک فرق می کند بنابراین تداخلی در کدینگ حسابهای یکدیگر بوجود نخواهد آورد.