هیات عمومی شورای عالی مالیاتی

حسابداران برتر » هیات عمومی شورای عالی مالیاتی

هیات عمومی شورای عالی مالیاتی

هیات عمومی شورای عالی مالیاتی

هیات عمومی شورای عالی مالیاتی

توضیح وزارت امور اقتصادی و دارایی در خصوص آراءهیات عمومی شورای عالی مالیاتی

در ارتباط با منظور شدن درآمد حاصل از تسعیر ارز به عنوان یکی از اقلام درآمد در احتساب

درآمد مشمول مالیات و ادعای برخی از شرکت های دولتی به عدم شمول مالیات نسبت

به سود حاصل از تسعیر دارایی های ارزی خود

معاون درآمد های مالیاتی وزارت امور اقتصادی و دارایی طی بخشنامه شماره ۳۵۳۵۴ مورخ

۳/۸/۷۵ به شرح زیر اعلام نموده است :

پیرو آراء شماره های ۵۴۷۱-۴/۳۰ -۱۷/۵/۷۵ و ۵۳۵۹ – ۴/۳۰-۴/۵/۷۵ هیات عمومی شورای

عالی مالیاتی که طی شماره های ۶۰۰۳ – ۴/۳۰ – ۳۰/۵/۷۵ و ۵۷۷۶-۴/۳۰-۲۷/۵/۷۵ ابلاغ

شده است لزوما متذکر میشودبا توجه به تبصره ۲ ماده یک آئین نامه نحوه تنظیم و تحریر و

نگاهداری دفاتر ققانونی و بند ۲۴ ماده ۱۴۸ قانون مالیات های مستقیم مصوب اسفند ماه ۶۶

و اصلاحیه بعدی آن اراء مذکور ناظر به مواردی است که مؤدی خود بر اساس اصول متداول

حسابداری و با شرط اتخاذ روش یکنواخت طی سال های مختلف مبادرت به تسعیر نماید حال

چنانچه طبق روال اتخاذ شده توسط مؤدی به طور کلی تسعیر نگیرد ماموران تشخیص مجاز

به تسعیر دارایی ها یا بدهی های ارزی و افزایش و کاهش درآمد مشمول مالیات از این بابت

نخواهند بود و هیئت های حل اختلاف مالیاتی نیز باید در رسیدگی و صدور رای این موضوع را

دقیقا مورد توجه قرار دهند.

هیات عمومی شورای عالی مالیاتی-هیات عمومی شورای عالی مالیاتی-هیات عمومی شورای عالی مالیاتی

آئین نامه اجرایی هزینه سفر و فوق العاده مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنان به خارج از

ایران موضوع بند ب جز ۲ ماده ۱۴۸ قانون مالیات های مستقیم مصوب ۳/۱۲/۱۳۶۶

روزنامه رسمی شماره ۱۲۸۸۴-۱/۳/۱۳۶۸ شماره ۲۰۶۰۹/ ت ۲۸۸۸۱ ه ۱۸/۴/۱۳۸۲

ماده ۱- نصابهای تعیین شده در این آئین نامه در صورتی که مستند به مدارک باشد تا حدودی که

تعیین گردیده است برای تشخیص مالیات مؤدیانی که درآمد مشمول مالیات آنها از طریق رسیدگی

به دفاتر قانونی تعیین میگردد قابل قبول خواهد بود و مازاد بر آن در محاسبه درآمد مشمول مالیات

قابل پذیرش نیست.

هیات عمومی شورای عالی مالیاتی-هیات عمومی شورای عالی مالیاتی-هیات عمومی شورای عالی مالیاتی

ماده۲- نصاب هزینه سفر و فوق العاده مسافرت به شرح زیر تعیین میگردد:

۱- هزینه مسافرت مدیران و بازرسان و کارکنان اشخاص حقوقی به خارج از ایران که به منظور

حوائج مربوط به مؤسسات باشد تا حدود ذیل قابل پذیرش خواهد بود:

الف- هزینه اقامت مدیران و بازرسان و کارکنان شرکتهای تولیدی جمعا در هر سال حداکثر چهارماه

به قرار دو میلیون ریال روزانه (اصلاحی ۱۹/۱/۸۷)

ب- هزینه اقامت مدیران و بازرسان و کارکنان سایر شرکت ها و اشخاص حقوقی جمعا در هر

سال حداکثر دو ماه به قرار روزی دو میلیون ریال (اصلاحی ۱۹/۱/۸۷)

۲- هزینه مسافرت اشخاص حقیقی به خارج از ایران به منظور رفع حوائج شغلی جمعا در

هرسال حداکثر یک ماه به قرار روزی دو میلیون ریال(اصلاحی ۱۹/۱/۸۷)

تبصره ۱- نسبت به شرکت های تولیدی علاوه بر چهار ماه مذکور در جزء “الف” بند یک ماده ۲ این

آئین نامه ۷ جمعا در هر سال حداکثر دو ماه دیگر به قرار روزی دو میلیون ریال نیز بابت آموزش به

عنوان هزینه اقامت پذیرفته خواهد شد

تبصره ۲- هزینه های مذکور در ماده ۲ و تبصره ۱ فوق شامل هزینه های پذیرایی در خارج از

ایران نیز میباشد و علاوه بر این مبالغ هزینه دیگری به عنوان هزینه پذیرایی پذیرفته نخواهد شد.

تبصره ۳- هزینه های ایاب و ذهاب با وسیله نقلیه هوایی زمینی دریایی و هزینه های مربوط به

خروج ازمرز و عوارض ها اضافه بر هزینه اقامت در خارج که به شرح فوق تعیین شده است نیز

قابل پذیرش است.

ماده۳- خارج از مبلغ مذکور هزینه دیگری به عنوان فوق العاده مسافرت در خارج از کشور در

تشخیص درآمد مشمول مالیات قابل قبول نخواهد بود.