فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

حسابداران برتر » آموزش حسابداری » فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

ماده۶۲ ـ کلیه مقررات مندرج در این آیین‌نامه در مورد بدهکاران موضوع ماده ۴۸ قانون محاسبات عمومی

نیز جاری بوده و تکلیف وصول این قبیل مطالبات نیز همانند مطالبات مالیاتی می‌باشد.

فصل شش مقررات عمومی بخش دوم-فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

دستگاه اجرایی بستانکار موضوع مواد ۴۸ قانون محاسبات عمومی کشور مصوب ۱۳۶۶ و ۳۲ قانون

وصول برخی از درآمدهای دولت مصوب۱۳۷۳ مکلف است علاوه بر مشخصات هویتی اشخاص بدهکار

شامل اشخاص حقیقی: نام و نام خانوادگی، شماره شناسنامه، تاریخ تولد، نام پدر، کد ملی، آدرس دقیق

محل سکونت، محل کار و در مورد اشخاص حقوقی: شماره ثبت، کد اقتصادی، آدرس دقیق محل فعالیت

و مشخصات دقیق هیأت مدیره و میزان بدهی، مشخصات کاملی از اموال و دارایی‌ها، مطالبات و تضمینات

و وثایق، اعم از نقدی و غیرنقدی و محل استقرار آنها را به اداره امورمالیاتی (اجرائیات) مربوط اعلام نماید.

فصل شش مقررات عمومی بخش دوم-فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

ماده۶۳ ـ سازمان امورمالیاتی کشور و ادارات کل امورمالیاتی می‌توانند کلیه هزینه‌های حفظ و نگهداری

اموال منقول و غیرمنقول مؤدیان مالیاتی را که براساس مقررات فصل نهم قانون و از طریق عملیات اجرایی

از مؤدی توقیف می‌نمایند، ازمحل اعتبارات مصوب سالیانه خود تأمین و پرداخت نموده و معادل کل هزینه‌

های انجام شده را از حاصل فروش اموال کسر و به حساب درآمد عمومی کشور واریز نمایند.

فصل شش مقررات عمومی بخش دوم-فصل شش مقررات عمومی بخش دوم

ماده۶۴ ـ این آیین‌نامه مشتمل بر ۶۴ ماده و ۲۵ تبصره می‌باشد که بنا به مفاد ماده۲۱۸ قانون مالیات‌های

مستقیم مصوب ۳/۱۲/۱۳۶۶ و اصلاحات بعدی آن در تاریخ ۲۳/۳/۱۳۹۰ به تصویب رسید و پانزده روز

پس از انتشار در روزنامه رسمی جایگزین آیین‌نامه قبلی می‌شود.

وزیر امور اقتصادی و دارایی وزیر دادگستری

سید شمس‌الدین حسینی سید مرتضی بختیاری

اجرای ماده ۲۴۲

نظر به اینکه به موجب ماده ۲۴۲ اصلاحی قانون مالیات های مستقیم مصوب ۲۷/۱۱/۱۳۸۰ اداره امور مالیاتی

موظف گردیده در مواردی که مالیات اضافی دریافت شده و یا مالیاتی طبق مقررات قانون مذکور قابل استرداد میباشد .

وجه قابل استرداد را ظرف مدت یک ماه به مودی ذینفع پرداخت نماید و همچنین طبق تبصره الحاقی به ماده

مذکور نیز مقرراتی بر ارتباط با پرداخت خسارت بابت اضافی دریافتی مالیات به مودیان پیش بینی گردیده است

لذا به لحاظ اجرای صحیح مقررات مزبور و اتخاذ رویه به واحد یادآور مینماید.

۱- چون حسب مقررات ماده ۲۷۳ الحاقی به اصلاحیه قانون مالیات های مستقیم مصوب ۲۷/۱/۱۳۸۰ تاریخ اجرای

اصلاحیه قانون مزبور از جمله ماده ۲۴۲ و تبصره الحاقی آن از اول سال ۱۳۸۱ میباشد لذا مبدا احتساب خسارت

(۵/۱ %) برای مبالغ اضافه دریافتی مالیات نیز صرف نظر از سال عملکرد تعلق مالیات از ابتدای سال ۱۳۸۱ به بعد

خواهد بود و به عبارت دیگر خسارت موصوف قابل تسری به مبالغ اضافه دریافتی که تاریخ وقوع آن قبل از شروع

سال ۱۳۸۱ بوده است نمیباشد.

۲-مبالغ اضافه دریافتی از مودیان بابت مالیات های موضوع قانون مالیات های مستقیم به هر عنوان مشمول

پرداخت خسارتی به نرخ (۵/۱%) در ماه از تاریخ مالیات طبق بند (۱) تا زمان استرداد آن خواهد بود که

میبایست این اضافه دریافتی مالیاتی و خسارت متعلقه ظرف مدت یک ماه وصول و موضوع از محل وصولی های

جاری به مودی ذینفع پرداخت شود.

۳-مالیاتهای تکلیفی و علی الحساب های پرداختی به حساب مالیاتی مؤدی در هر سال در صورتی که اضافه

بر مالیات متعلق باشد و ظرف مدت ۳ ماه از تاریخ درخواست مؤدی مسترد نشود نیز از تاریخ انقضاء مدت مزبور

مشمول پرداخت خسارت موضوع بند (۲) فوق خواهد شد.

۴- در صورت درخواست کتبی مؤدی منظور نمودن مالیات اضافی دریافت شده و خسارت متعلقه به حساب

مالیاتی عملکرد سنوات قبل و بعد و همچنین به عنوان مالیات علی الحساب وی با رعایت تشریفات قانونی

مربوط به استرداد و وصول مالیات  بلامانع میباشد.

۵-مسئولین مالیات ذیربط مکلف به اجرای مقررات یاد شده در اسرع وقت و به حداقل ممکن رساندن خسارت

متعلقه بوده و کوتاهی و سهل انگاری در این مورد موجب پیگرد قانونی توسط دادستانی مالیاتی خواهد بود.