راه اندازی کلیه نرم افزار ها

حسابداران برتر » آموزشگاه حسابداری » راه اندازی کلیه نرم افزار ها

راه اندازی کلیه نرم افزار ها

راه اندازی کلیه نرم افزار ها

راه اندازی کلیه نرم افزار ها

راه اندازی کلیه نرم افزارها با اطلاعات مربوطه:

در راه اندازی تمامی نرم افزارها بای ۵ مورد را انجام داد:

۱- اطلاعات پایه: در تمامی نرم افزارها فارغ از این مسأله که اسم و برند چیست

، وارد کردن اطلاعات پایه است. باید اطلاعات پایه را وارد کنیم، اطلاعات پایه شامل

چه مواردی است: باید بانک ها شرکت، خریدار و فروشنده های شرکت ، انباران شرکت

، صاحبان یا سهامداران شرکت ، کالاها و خدمات شرکت ، به این اطلاعات، اطلاعات

پایه گفته می شود و در همه نرم افزارها نیز یکسان است. هیچ نرم افزاری بدون اطلاعات

پایه وجود ندارد. د ر بحث وارد کردن اطلاعات پایه باید به این مسأله دقت کرد که نوع شرکت

چیست؟ شرکت خدماتی به کالا کار نداریم، شرکت های پیمانکاری به قسمت کالا کاری

نداریم، تفاوت بین نرم افزارها، تفاوت ماژول ها است که یعنی انواع نرم افزارها که به

انواع ماژول ها معروف است.

مثلا ماژول تولیدی، غالبا هم دارای خدماتی، بازرگانی و تولید است که بتوان فرمول

تولید را وارد کرد، ماژول پیمانکاری خرید و فروش ندارد، چون بحث خرید و فروش  در کار

نیست، بلکه بحث صورت وضعیت است ولی در عوض آیتمی را د ارا می باشد که می

توان پروژه های مختلف را تعریف کرد. ماژول خدماتی و بازرگانی لزوما باید قابلیت تعریف

کالا و انبار را داشته باشد. بنابراین این تفاوت ها را می تواند دارا باشد.

۲- سند زدن: با وارد کردن اطلاعات در نرم افزار می توان از اطلاعاتی که ثبت شده در

نرم افزار استفاده کرد. نمونه: زمانی که پارس شعله را در اطلاعات پایه زیر حساب

پرداختنی تعریف کردیم، زمان سند زدن کدی را داریم که وارد میکنیم، با کد ها کار داریم

، چرا که سیستم زبان عدد را می فهمد و نه زبان حرف را ، حروفی که موجود داریم به عنوان

عدد میدهیم و با کد قابل شناسایی است.

راه اندازی کلیه نرم افزار ها-راه اندازی کلیه نرم افزار ها-راه اندازی کلیه نرم افزار ها

۳- فاکتور زدن: تمامی نرم افزارها فاکتور زدن را در سیستم خود دارند، یعنی زمانی

که حسابداری دستی و تحریر دفاتر آموخته شد و موردی که در شرکت های بازرگانی

مهم است این است که چه کالایی را به چه تعداد فروختیم، چه تعداد در انبار موجودی

داریم، در حسابداری سنتی و دستی نمی توان اطلاعات را وارد کرد، چرا که ما تعداد

را تبدیل به عدد می کردیم و ارزش ریالی چند کالا را مشخص می کردیم، و سند را

ثبت می کردیم، در نرم افزار فاکتور می زدیم این تعداد کالا با این مبلغ و خود نرم افزار

به صورت اتوماتیک سند را صادر میکند و لزومی ندارد که سند دستی زد وبا زدن فاکتور

خودکار سند نیز صادر می شود. در مورد چک ها نیزهمینطور است. چک های دریافتنی

و پرداختنی را یاد گرفتیم که چطور سند بزنیم ولی نمی توان سند دستی برای چک صادر

کرد. زمانی که ورود و خروج چک زیاد می شود، حسابدار نمی توان کنترل کرد که هر

چک متعلق به چه شخصی می باشد، لازم است تمامی مشخصات چک ( شماره، سررسید

، بانک و شخص صاحب چک) داشته باشیم، در نرم افزار قابلیتی وجود دارد که چک های

دریافتی و پرداختی را به طور کامل مشخصات دریافت می کند و خود سیستم سند را

صادر می کند و زمانی که مشخصات کامل توسط سیستم دریافت شود، شروع به صادر

کردن سند می کند و نیازی به وارد کردن اطلاعات اضافی نیست.